Sigurlaug spriklandi í Danaveldi :)

...ein vika eftir!

2008-12-13T08:52:00.000-08:00

Halló
Þá er ég komin aftur til Danmerkur eftir ótrúlega skemmtilega skíðaferð til Noregs.
Það var reyndar ekkert svo gaman á sunnudeginum þegar við vorum að leggja í'ann því þá var komið að því að kveðja Lori og Jeppe og Ungverjana...ég á rosalega erfitt með að kveðja fólk, tárin streymdu í stríðum straumum. En eftir fullt af knúsum og kossum og tárum þá lögðum við af stað til Hirtshals á tveim litlum rútum og einum fólksbíl, við vorum 19 held ég í allt. Svo fórum við í ferjuna sem siglir frá Hirtshals til Larvik í Noregi. Þetta er víst einhver ný ferja þannig að í stað þess að taka 8-9 tíma að komast til Larvik þá tók ferðin ca. þrjá og hálfan tíma. Og þegar við komum þá var snjór!! Jeeeiiiiii.
Svo þurftum við að keyra til Osló sem tók alveg slatta langan tíma, þar náðum við í Anders sem er svona hálfgerður kennari í skólanum, eða hann er reyndar ekki kennari núna, hann var það. En hann er svona viðloðandi samt, hann kom líka með til Frakklands í haust. En svo frá Osló keyrðum við til Hafjell, það tók líka alveg slatta langan tíma. Þegar við komum til Hafjell náðum við í lyklana að íbúðunum sem við bjuggum í og fórum svo að leita að íbúðunum. Umhverfinu þarna í Hafjell má lýsa þannig að þetta eru mörg hús/kofar í skógivaxinni hlíð og svo eru skíðabrautir þar inn á milli. Íbúðirnar sem við vorum í voru í sama húsinu, og húsið var upp í brekku. Og rúturnar drifu ekki þangað upp. Við þurftum því að setja keðjur á, það var gaman, mér fannst ég næstum því vera á Íslandi í smá stund. En eftir að hafa komið keðjunum á þá var ekkert mál að komast upp að húsinu. Við vorum með tvær íbúðir og það voru 9 manns í íbúðinni sem ég var í. Og þetta var ekkert smá flott þarna inni, það voru tveir arinar, heitur pottur, sauna, tveir flatskjáir og ég veit ekki hvað og hvað.
En svo fengum við okkur aðeins í svanginn og komum okkur fyrir og svo var bara farið að sofa, enda þurfti fólk að vera tilbúið að fara á skíði kl. 9:00 um mánudagsmorgunin.
Svo um mánudagsmorguninn fórum við niður í afgreiðsluna þarna í Hafjell og fengum skíði og snjóbretti og hjálma og alles. Svo var bara farið upp í lyftu og látið sig flakka. Þetta er mjög stórt svæði með mörgum flottum brekkum og líka svona Offpist eða hvað það nú heitir, þá er maður að keyra utan brautar bara milli trjáa og svona, það er mjög gaman.
Það var svo flott þarna, svona Winter Wonderland, allt fullt af háum grenitrjám sem voru alveg þakin snjó, svoooo flott.
Á mánudagskvöldinu fórum við til Lillehammer í íþróttahöll og þar var klifurveggur sem er 21 metra hár!! Og ég fór alla leið upp! Úff ég var þreytt í höndunum eftir það, en það var svo gaman að ég vildi reyna aftur, þá komst ég bara rúmlega hálfa leið upp. En það var ótrúlega gaman.
Svo var bara aftur skíði á þriðjudeginum og miðvikudeginum, í Hafjell, og á miðvikudagskvöldinu fórum við á Bobbsleða!!! Það var ein ferð á mann, og það voru 4-5 sem fóru saman í sleða. Það er langt síðan ég hef fengið jafn mikinn fiðring í magann. Ég var í hóp nr. 3 þannig að við sáum þegar fyrstu tveir hóparnir fóru. Jeremías! Sleðarnir fara á 90 km hraða, ég held að brautin sé 19 km þannig að ferðin tekur u.þ.b. 70 sek. En þegar ég sá fyrsta sleðann fara, þá fékk ég svo mikinn fiðring í magann, ég bara hló og vissi ekki hvernig ég átti að vera út af spenningi. Þegar sleðinn nálgast heyrist þvílíkar drunur og þegar hann fer framhjá sér maður bara svona blátt strik. Og þegar komið var að mínum hóp fórum við með svona litlum míní-bus upp brekkuna og á leiðinni í bílnum var ég að fara yfir um af spenningi! Svo fengum við hjálma og kallinn sem sat fremstur hjá okkur útskýrði fyrir okkur hvernig við ættum að sitja og svona. Þetta var ekki þannig að við ættum að hlaupa og hoppa upp í sleðann heldur settumst við bara og kallinn ýtti okkur af stað og settist svo sjálfur fremst. Þetta var svo gaman, ég var hlæjandi/öskrandi allan tímann og hélt áfram að hlæja ca. 2 mínútum eftir að við vorum búin. Frábært.

Svo á fimmtudeginum fórum við í Kvitfjell sem er held ég svona 50 km frá Hafjell. Það er aðeins minna umfangs en Hafjell en er samt alveg frábært skíðasvæði.

Það var svo gaman á skíðum, ég elska að vera á skíðum. Ég held að ég hafi líka fengið betri tækni því að Jens og Anders kennarar voru með smá svona kennslu þarna einhvern daginn og ég var svona að reyna að vinna með þetta sem þeir voru að segja. Ég elska að vera á skíðum!!!

Svo í dag þegar við vorum að fara heim stoppuðum við í Lillehammer og sáum skíðastökkpallana tvo sem voru notaði á Vetrar-ólympíuleikunum '94 og eru enn notaðir, það voru meira að segja nokkrir gaurar að stökkva, úff hvað þeir flugu langt.

Á skíðum :)

21 metra hár klifurveggur

Að klifra

Winter wonderland

Eldhúsborðið í íbúðinni

og baðkarið í íbúðinni

Stuð í rútunni - Sune, Linn og Janus

Bobbsleðinn góði

En nú er ég komin aftur í skólann, það er bara ein vika eftir og það verður einhver svona sérstök dagskrá alla vikuna held ég sem endar að sjálfsögðu á kveðjupartýi á föstudeginum. Það eru 9 dagar í að ég komi heim, 9 dagar! Ég hlakka svo til :D Í ykkar sporum myndi ég fara að undirbúa mig fyrir risaknús.

Ég fékk heimsókn í dag frá Kidda frænda og Eddu :) Ég gat sýnt þeim skólann og svona. Við gerðum samkomulag um það að næst þegar ég kem til Danmerkur mun ég skipuleggja ferðina þannig að ég geti heimsótt þau því að ég mun því miður ekki geta heimsótt þau í þetta skiptið. En ég á án efa eftir að koma hingað aftur og hver veit, kannski ég fái mömmu til að koma með :)

En ég held að ég láti þetta vera nóg í bili
Ég bið ykkur bara vel að lifa og ég sendi kveðju í dalinn

Sigurlaug

Á leiðinni til Noregs!

2008-12-06T07:29:00.000-08:00

Sæl

Það er allt orðið svo jólalegt í herberginu okkar. Ég og Elín erum búinar að vera að lita jólamyndir í öllum okkar frítímum, eða svona nokkrum allavega, og erum búnar að hengja þær upp. Það er kominn jólakrans (eða mynd af jólakransi) á hurðina sem snýr fram á gang og svo eru komnir jólasveinar, hreindýr, Jesúbarnið og ég veit ekki hvað og hvað á skáphurðirnar okkar og svo eru fínu jólapokarnir mínir á klósetthurðinni og í glugganum. Svo er ég búin að prenta út myndir sem Einar sendi mér frá því þegar þau heima voru að skera út laufabrauð þannig að núna þegar ég sit hérna við skrifborðið mitt þá sé ég alla Urðafamelíuna með jólasveinahúfur vera að skera út
laufabrauð :) Svo í gærkvöldi vorum við Hrefna, Elín, Walker, Sune, Ditte og Malene að skreyta piparkökur. Við Íslendingarnir áttum auðvita hugmyndina og vorum búnar að koma okkur þægilega fyrir í öðru eldhúsinu með jólalög og alles og þetta leit auðvita svo vel út að fólk slæddist að og skreytti með okkur.

Walker bjó til glæsilegan jólahund - þetta var svona svar við íslenska jólakettinum

Hluti af skreyttu piparkökunum

Hrefna og Malene niðursokknar

Ditte, Sune, Mat og Walker

Piparkökurnar mína setti ég svo á disk inn í herbergið þannig að fólk getur fengið sér ef það vill...það eru ekki margar eftir. Það er semsagt orðið mjög jólalegt hérna hjá okkur í herbergi 33. Svo til að setja punktinn yfir i-ið þá eru fjögur jóladagatöl hérna í herberginu en þau tilheyra reyndar öll Lísu. Hún er með eitt súkkulaðidagatal, eitt skafdagatal, eitt svona nammi dagatal og einn svona pakkadagatal...ég er ekkert bitur.
En talandi um jólin, í söngtíma í gær þá sungum við Heims um ból!!! Og það var 5. desember! Ég gapti, maður syngur ekki Heims um ból þegar enn eru 20 dagar til jóla. Ég var svo fegin að þetta var bara á ensku, þá var það ekki alveg eins heilagt. Við höfum líka sungið Guðs kristni í heimi, nema á ensku auðvita þannig að það var ekki eins heilagt.

Núna á þriðjudaginn fórum við í Adventure-hópnum í skóg sem er ca. 50 mín héðan, ég man ekki hvað hann heitir, Rold skove eða eitthvað þess háttar. Þar fórum við góðan hring á fjallahjólum, minnir að Brian kennari hafi sagt að þetta væru 14 km. En við lögðum af stað klukkan hálf fjögur eða svo og ferðin út í skóginn tók tæpan tíma þannig að þegar við komum var eiginlega orðið alveg dimmt. Það var líka mjög blautt og stígurinn sem við vorum að hjóla á var svo blauturá sumum stöðum að hjólin sukku bara niður í leðjuna, þá var mjög erfitt að hjóla. En þetta var mjög gaman.

Í gær fórum við í International class í heimsókn heim til Hans sem er International kennarinn okkar. Það var líklega í síðasta skiptið sem við höfum International tíma því að það fer ört fækkandi í hópnum, Adams er farinn heim til Uganda (eða hann er að reyna það, held að hann sé fastur í Kaupmannahöfn vegna vegabréfsvandræða), Ali og Hisham eru farnir heim til Oman, svo fara Mat og Gabor heim til Ungverjalands á mánudaginn og við Elín og Walker verðum í Noregi alla næstu viku. Það var samt ótrúlega gaman að heimsækja Hans, hann bauð okkur upp á æbleskiver sem eru svona litlar bollur sem maður dýfir í sultu og svo söng hann meira að segja fyrir okkur lag.

Við sem eftir erum í International class - heima hjá Hans -
Mat, Toms, Gabor, Walker, ég, Matíss og Elín

En það er svo skrítið að vera að fara að kveðja alla, Lori og Jeppe fara til Ástralíu á mánudaginn og þá verð ég í Noregi þannig að ég þarf að kveðja þau á morgun, og Ungverjana líka.

Núna í þessari viku erum við búin að vera að undirbúa Noregsferðina. Við erum held ég 20 sem förum, þar af tveir kennarar, og við verðum í tveim kofum. Við í mínum kofa erum svo búin að funda um það hvað eigi að borða því við fengum pening til að kaupa mat og svo sjáum við alfarið um eldamennskuna. Við skrifuðum heillangan innkaupalista og fórum svo út í Nettó í gær og keyptum inn, ég held að allt í allt hafi þetta kostað 1830 danskar sem eru tæpar 40.000 íslenskar. En við erum nú 10 sem erum að fara að borða saman í 5 daga.
Ég hlakka svo til!! Það er samt svo skrítið, eftir að við komum heim er bara ein vika eftir í skólanum og svo er það bara heim! Det er utruligt!

Í dag er Family day (fjölskyldudagur) þannig að langflestir nemendurnir fengu heimsókn frá foreldrum og systkinum. Við útlendingarnir sem fengum ekki heimsókn erum samt bara stór fjölskylda þannig að við sátum bara saman í matnum :)

En ég held að það sé gáfulegt að fara að huga að því að byrja að pakka niður, við leggjum af stað um kl. 10:00 í fyrramálið og förum með ferju frá Fredrikshavn í hádeginu.
Ég mun svo skrifa ferðasöguna næstu helgi.

Ég bið bara að heilsa öllum
Sigurlaug

Fyrsti í aðventu

2008-11-30T10:37:00.000-08:00

Hæhæ
Gleðilega aðventu

Jæja, hvað er ég búin að gera síðan ég skrifaði síðast...

Á mánudaginn síðasta fórum við í International class í smá ferðalag, fórum til Hirtshals og skoðuðum vita og fórum á Nordsöen safnið. Það er svona bygging full af fiskabúrum sem innihalda að sjálfsögðu fiska. Ég set inn einhverjar flottar myndir þaðan.

Á leiðinni til Hirtshals, þetta er mesti snjór sem ég hef séð síðan ég kom til Danmerkur, jólalegt finnst ykkur ekki?

Vitinn

Elín og þorskur, ef til vill jólaþorskurinn

Sigurlaug lúða

Svo á fimmtudaginn fórum við útlendingarnir til listakonu og vorum hjá henni megnið af deginum að teikna og mála. Það var geggjað stuð. Ég málaði mynd af fjöllum og trjám og auðvita fullt af snjó og svo manni að drukkna í vök, en engar áhyggjur honum er bjargað.

Ég verð líka að segja ykkur frá því að ég var að fræða nokkra Dani um íslensk jól og jólasveinana og svona, 13 jólasveinar sem stela kertum frá börnum, stela mat, skella hurðum og gægjast á glugga. Skiljanlega fannst þeim það furðulegt og ekki síður furðulegt þegar ég sagði þeim frá Grýlu, Leppalúða og jólakettinum...."the santa clauses have parents who are dead but if the children wont behave they will wake up from dead, haunt them and eat them"..."and the parents of the santa clauses have a cat, called the christmas cat, and if you don't get new clothes before christmas the cat will come and eat you" Já og svo bara gleðileg jól!

En núna er aldeilis farið að huga að jólum hérna í skólanum, við erum búin að vera að skreyta matsalinn og græna herbergið þessa helgi. Það er komið risastórt jólatré inn í græna herbergið og kominn aðventukrans og allt. Svo í dag var svona jólaglögg og eplaskífur í miðdegiskaffinu, eplaskífurnar voru mjög gómsætar en jólaglöggin var viðbjóðsleg. Þetta er svona heitt rauðvín með kanis og rúsínum og ég veit ekki hvað og hvað, ódrekkandi sull, plööö.

Við í Adventure erum að fara til Noregs eftir viku! Við getum farið á tvö skíðasvæði, bæði í Hafjell og Kvitfjell, held þetta sé skrifað svona. Við erum held ég 19 sem erum að fara og við munum gista í tveim kofum. Þessir kofar eru víst eitthvað voða flottir. Við munum verða þar fram á föstudag þannig að við getum verið 4 daga á skíðum. Það verður frábært, ég hlakka svo til að komast í snjóinn.

Ég man ekki eftir fleiru að skrifa...ég hlakka bara ótrúlega mikið til að koma heim. Það eru 22 dagar!

En ég bið bara að heilsa elskurnar mínar
Sigurlaug

Samantekt

2008-11-24T10:55:00.001-08:00

Halló

Þá er rifja upp svona það helsta frá vikunni sem er að líða...

...þessi vika er aðallega búin að fara í það að undirbúa Vinahelgina sem var þessa helgi, þá gátu nemendur boðið vinum sínum í heimsókn og það var svona dagskrá um helgina. Eitt af því sem var á dagskrá um helgina var að sýna „show-ið“ sem við erum búin að vera að undirbúa síðustu vikur. Þráðurinn í sýningunni er að lítill strákur sofnar og fer að dreyma, fyrst dreymir honum vel, fullt af trúðum og húllumhæi, svo breytist draumurinn yfir í martröð og þá fara skuggalegar fígúrur að dansa og óhugnarlegum myndum varpað upp á tjald og svo breytist þetta aftur yfir í góðan draum og þá dansa allir riverdans og annan dans og svo er það búið. Það sem ég geri í sýningunni er að ég er í stomphópnum, þ.e. ég held á priki og lem því í gólfið og svo dansa ég í dönsunum þar sem allir nemendurnir dansa. En sem sagt fór megnið af vikunni í að undirbúa sýninguna.

Endirinn á showinu, rosaflottur endir

Á föstudaginn í Adventure áttum við að hittast úti á Basecamp í hlýum fötum,
meira fengum við ekki að vita. Við mættum þar og það var eins gott að vera í hlýum fötum því það var skítakuldi. Svo fór Brian kennari að tala um að hann hefði bara verið að spá í að við kveiktum bál og grilluðum okkur snúbrauð og hefðum það kósí, en svo hefði honum snúist hugur. Þá dróg hann upp sundskýlu og handklæði og sagði að við værum að fara að baða okkur í sjónum og við ættum að fara og ná í sundföt og handklæði og vera tilbúin eftir 10 mínútur. Brrrrrr það var svo kalt! Við keyrðum út á strönd og þá var bara ákveðið, eftir 2 mínútur eru allir tilbúnir til að hlaupa út í sjó. Það var svo erfitt að fara úr hlýu úlpunni minni og vettlingunum, úff hvað það var kalt, og standa svo hálfnakinn og bíða eftir því að hlaupa út í sjó. Svo rann stundin upp og allir þustu úr í sjó, ég óð reyndar ekki dýpra en upp á mið læri, það var alveg nóg fyrir mig. Svo hlupum við bara aftur upp að bíl og flestir fóru strax að finna hlýu fötin, en þetta var greinilega ekki nóg fyrir suma því nokkrir fóru aðra ferð, brjálað fólk.

Á stöndinni

En svo um helgina var Venneweekend eða vinahelgi. Þá fjölgaði heldur betur í skólanum. Á laugardeginum var svona aðaldagskráin. Þá hafði nemendum og gestum verið skipt í 22 lið sem hlupu svo á mismunandi stöðvar allt í kring um skólann. Þar sem ég var ekki að fá neina gesti þessa helgi var ég beðin um að hjálpa til. Það sem ég gerði var að standa vörð á einni stöðinni, þ.e. taka á móti liðunum og útskýra hvað þau áttu að gera og taka tímann og svo framvegis. Stöðin sem ég var á hét Opfindelsen af hjulet og fólst í því að tvö lið kepptust um að klára þar til gerða braut á sem skemmstum tíma. Bæði lið fengu hjólbörur og svo var einn sem átti að sitja í hjólbörunum á meðan annar keyrði þær í gegn um brautina. Sá sem sat í hjólbörunum átti svo að gera ýmislegt, í fyrstu umferð átti að teikna mynd sem þeim var sýnd, í næstu átti að klæða sig í föt sem búið var að taka til, í þriðju umferð fékk viðkomandi legómódel og átti að byggja nákvæmlega eins módel og í síðustu umferðinni átt i að halda á skál fullri af vatni og borða 5 þurrar kexkökur, auðvita allt á meðan viðkomandi sat í hjólbörum. Þetta var mjög fínt og ótrúlega fyndið að sjá liðin fara í gegn um þetta, en það var líka svo margar stöðvar sem mig hefði langað að fara á, eins og t.d. að keyra svona hálfgerðum go-kart bíl og margt fleira. En þetta var samt alveg gaman og það var ágætt að geta hjálpað til. En eftir þetta var svo komið að frumsýningu á show-inu. Hún gekk bara ljómandi vel og fólk tók mjög vel í þetta, mér tókst að lemja prikinu nokkuð taktfast og vel í gólfið svo þetta var bara gaman.

Eftir show-ið fórum við Elín eiginlega bara strax að taka okkur til fyrir partýið sem var svo um kvöldið, það byrjaði reyndar kl. 18. Í þessu partýi, eins og flest öllum öðrum, var þema. Þemað að þessu sinni var Back to the Future þannig að allir áttu að klæða sig í föt sem höfðu verið í tísku á árunum frá 1950-1990. Ég og Elín skelltum okkur í 80‘s gallan, sundbol, leggings, legghlífar og víða skyrtu utan yfir. Svo var auðvita brjáluð hárgreiðsla og förðun, við vorum sko flottar. En partýið var ótrúlega skemmtilegt og við fengum meira að segja DJ Freedom til að spila (hann ku vera einhver voða flottur plötusnúður hérna í DK).

Ég tilbúin í 80's gallanum, og Jens Peter á bak við

Sunnudagurinn var svo tekinn snemma, ég fór á fætur rétt fyrir átta því ég, Jens Peter og Henrik vinur hans vorum að fara alla leið til Kolding til að spila AirSoft eða Hardball eða hvað það nú heitir. Já og Kolding er ca. 300 km frá Brönderslev. En þetta Airsoft...eitthvað sem ég hafði aldrei prófað áður. Þetta er mjög svipað Painball fyrir þá sem vita hvað það er. Þá er bara fullt af fólki (í þessu tilfelli nánast eingöngu strákar en who cares) sem er í hermannagalla, með grímu og er vopnað byssu sem skítur svona litlum kúlum. Svo er fólkinu skipt í tvö lið og markmiðið er að skjóta andstæðinginn. Það sem var hvað sérkennilegast við þetta var að í þetta skipti var þetta svona Jóla-skytterí, svo að allir voru með jólasveinahúfur eða jafnvel í jólasveinabúning komplett. Þannig að þegar við komum sáum við bara fullt af jólasveinum með grímu og byssu...jólaandinn svoleiðis sveif yfir vötnum. En svo vorum við að spila þetta megnið af deginum, vorum svo komin heim rétt um níu leitið. Þetta var gaman, ótrúlega mikið af fólki sem var saman komið þarna til að skjóta hvort annað, örugglega um 100 manns...og þar af 2 stelpur. Annað sem mér fannst mjög undarlegt þarna fyrir utan alla hryðjuverkajólasveinanna var að þegar fólk var að fara heim þakkaði það auðvita fyrir sig og sagði “tak for i dag, det var hyggeligt“, já ótrúlega huggulegt að skjóta hvort annað.

Svona var aðkoman, fullt af vopnuðum jólasveinum

Komin í herklæðin og með jólasveinahúfu að sjálfsögðu

Svo í dag byrjaði hreingerningavaktin mín, já nú þarft ég að vakna 20 mínútum fyrr á morgnanna en ég gerði áður til þess að fara að þrífa í græna herberginu. Svo í dag fórum við í International tíma í svona Road trip til Hirtshals, skoðuðum vita og fórum á Nordsøen aquarium. Þar er allt fullt af risastórum fiskabúrum fullum af mismunandi fiskum.

Það er svona það helsta, já og í dag fórum við Elín niðrí bæ og keyptum okkur lestarmiða til Kaupmannahafnar. Við förum 09:30 á sunnudeginum 21. desember, þ.e. 28 dagar þar til! Og svo eru bara tvær vikur þar til í Adventure förum í skíðaferð til Noregs...jíííííí

En ég ætla að láta þetta gott heita, ég bið ykkur bara vel að lifa

Góðar stundir

Sigurlaug

Adventure Race...úffff!!!!

2008-11-15T02:56:00.000-08:00

Halló

Það er nokkuð stutt síðan ég skrifaði síðustu færslu, en það hefur bara svo margt gerst síðan þá að ef ég á að skrifa um þetta allt verður það að gerast sem fyrst áður en eitthvað fleira fréttnæmt bætist við. Sem sagt, Adventure Race er lokið, búið, aldrei aftur, eða jú kannski einhvern tíman, en alla vega ekki alveg strax. Þannig var nú það að þeir sem eru Teambuilder-ar, eru í Adventure eða á löggulínunni fóru í Adventure Race. Fyrir tveim vikum eða svo var byrjað að tala um þennan Adventure Race og okkur var skipt í lið, fjórir saman í liði og svo var okkur bara sagt að vera tilbúin í allt, eða svona flest allt. Svo þurftu liðin bara að skipuleggja sig og ákveð hvað ætti að taka með, auðvita best að taka ekki of mikið með því við þurftum auðvita að halda á töskunum allan tímann. En hvert lið fékk tvö fjallahjól og tvö pör af línuskautum (við fengum reyndar aldrei að nota línuskautana því það var rigning og ekki vildu kennararnir að skautarnir myndu eyðileggjast sem þýddi auðvita bara meiri hlaup fyrir okkur).

Þetta byrjaði allt á fimmtudaginn, þá áttum við að vera mætt í „Check-in“ kl. 13:30 tilbúin með alla bakpoka og hjól. Síðan fengum við að vita hvað það væri sem við myndum byrja á og það var svona Stjörnuhlaup sem virkar þannig að maður fer á einhverja stöð, hleypur svo aftur á byrjunarreit og fer þaðan á næstu stöð o.s.frv. þannig að leiðin sem maður hleypur lítur eiginlega út eins og stjarna. En þetta stjörnuhlaup fór fram í kring um skólann, og var eiginlega bara upphitun fyrir það sem átti eftir að koma. Það var mjög misjafnt hvað við áttum á gera á stöðvunum, á einni var svona bjálki sem lá á jörðinni og við fengum öll skeiðar og áttum að grafa göng undir bjálkann með skeiðar að vopni og þegar göngin voru til áttu allir liðsfélagar að fara í gengum þau, án þess að hreyfa bjálkann. Á annarri stöð áttum við að sitja inn í einni af kennslustofunum og þegja í 22 mínútur, og við fengum ekki að vita hvenær tíminn væri búinn svo við þurftum að treysta okkar eigin tímaskyni, við enduðum á að sitja 6 mínútum of lengi. En það var margt annað sem við gerðum og þetta stjörnuhlaup tók þónokkuð langan tíma, við lögðum allaveg af stað í þennan alvöru Adventure Race rúmlega 19:00. Við semsagt fórum upp í rútu og þegar komið var upp í rútuna þurftu allir að draga húfurnar niðurfyrir augu því við máttum ekki vita hvert við færum. Svo lagði rútan af stað og keyrði okkur eitthvert og þegar við stoppuðum og við máttum opna augun sáum við að við vorum stopp á einhverjum afskekktum malarvegi og það var eiginlega það eina sem við sáum því það var komið myrkur. Svo fengu öll liðin kort og á kortinu var merktur staður sem við áttum að fara á, án þess að vita hvar á kortinu við værum stödd. Svo við þurftum bara að fara af stað, tveir á hjóli og tveir hlaupandi, og finna einhverjar merkingar á veginum. Við fórum ansi stóran krók, myndi giska á svona 6-7 km útúrdúr, en við fundum rétta staðinn á endanum. Þar áttum við að hjóla í kring til að finna hráefni í smørrebrød og áttum svo að útbúa það. Svo lá leiðin út að stönd, þar fengum við þrjá planka og áttum að búa til einskonar borð, leggja hjólin okkar á borðið og binda þau föst þar og svo áttum við að halda á öllu saman út á strönd og ganga eftir stöndinni í þónokkra stund. Og já, tvö fjallahjól eru ekki léttavara. Þegar við loksins komum á leiðarenda losuðum við hjólin en þá þurftum við að binda afturdekkin föst þannig að það var ekki hægt að hjóla á hjólunum. Og við áttum að halda áfram eftir stöndinni, með hjólin sem við gátum ekki hjólað á. Þannig að einn þurfti að halda uppi afturdekkinu á meðan annar stýrði hjólinu. Þannig hlupum/gengum við í örugglega 1-2 tíma, í sandinum. Þegar við komum á leiðarenda þar losuðum við dekkin á hjólunum og svo var smá þraut og svo gátum við haldið áfram, hlaupandi og hjólandi. Svo vorum við bara hlaupandi og hjólandi megnið af nóttinni, alltaf að leita að öllum punktunum á kortinu. Og já, það rigndi alla nóttina. Þegar við komum að einum staðnum varð smá hlé á hlaupunum. Við stoppuðum á brú. Frá brúnni og yfir að öðrum bakka árinnar hafði verið strengt reipi. Svo fengu allir liðsfélagar svona klifurbelti. Svo vorum við fest við reipið og áttum að fara frá brúnni og yfir á bakkann. Þetta var svona eins og í atriðinu í Ace Ventura þegar hann er að bjarga þvottabirninum nema það var ekkert sem gaf sig eins og í myndinni. Þegar allir voru komnir yfir ána fengum við kanó og áttum að róa honum upp ána (sem sagt á móti straumnum). Það voru bara tvær árar í kanónum þannig að það voru tveir sem gerðu ekkert á meðan hinir tveir reru. Ég var ein af þeim sem gerðu ekki neitt. Svo var róið í ca. 2 tíma eða svo, og þegar þarna er komið við sögu er klukkan ca. 5-6 um morgunin. Það var kalt og dimmt og blautt. Til að gera eitthvað fórum við að syngja þarna í kanónum, það var ljómandi gott. Það fór ekkert framhjá okkur hvar við áttum að stoppa því þegar við komum að einni brú var ljósashow og reykur og tónlist og allt. Þá hélt ég að við værum búin. En nei, ekki alveg. Þegar við vorum búin að koma kanónum á land áttu tveir úr liðinu að láta sig flakka af brúnni og út í ána. Ég sat hjá. Walker og Sune stukku. Eftir það tók við meira Bike and run til Brönderslev, ca. 10 km. Það var erfitt að fara að hlaupa eftir að hafa verið að frjósa í tvo tíma. Úfff ég var svo þreytt og svöng. Þegar við komum loksins aftur til Brönderslev og í skólann héldum við að við værum búin, en nei það var smá eftir. Við áttum að blása upp 8 blöðrur og henga upp á snúru. Svo stóðum við ca. 5 metra frá snúrunni og áttum að skjóta blöðrurnar með byssu. Við fengum 15 skot. Við hittum þrisvar sinnum en það var bara ein blaðra sem sprakk, sem sagt sjö blöðrur eftir. Það þýddi að við þurftum að hlaupa 7 hringi hjá skólanum, ég giska á að hver hringur sé svona 500 metrar. Það var ekki gaman. Við kláruðum þetta korter í níu. Þá vorum við búin. Ég hef aldrei verið jafn útkeyrð. Það var svo gott að komast úr blautu fötunum og fara í sturtu, fá sér að borða og svo bara beint upp í rúm. Núna er ég kvefuð og með strengi. Ég er sérstaklega með strengi í herðunum eftir að hafa dröslast með þessi fjallahjól ég veit ekki hvað langt. Ég er samt svo ótrúlega ánægð að við gátum klárað þetta. Það voru 6 lið af 9 sem náðu að klára og liðið mitt endaði meira að segja í öðru sæti :)

Þið verðið að afsaka hvað þetta er yfirmáta langt blogg, þið eruð hetjur ef þið náið að lesa þetta allt án þess að sofna, allavega er ég alveg að sofna. Ég ætla að gá hvort ég finni einhverjar myndir til að setja inn...

Ég fann bara myndir úr stjörnuhlaupinu...

Á einni stöðinni átti að tjalda, kein Problem ;)

Við þurftum líka að flytja vatn í desilítramálum langa vegalengd með stiga utan um okkur, og við þurftum að fylla fötu, það voru farnar maaaargar ferðir

Þarna þurftum við að klifra upp stigann en hann mátti ekki snerta staurinn, þ.e. þurftum að halda stignum uppi og þurftum að setja kort ofan í fötuna

Hérna erum við að grafa göng undir plankann með matskeiðum

...og svo skríða undir án þess að snerta plankann

Maður var skítugur upp fyrir haus, þvílíkt stuð :)

En ég bið bara að heilsa ykkur elskurnar mínar. Hafið það ævinlega sem best.

Sigurlaug hin útkeyrða

Myndir fyrir síðustu færslu

2008-11-15T00:15:00.000-08:00

Hérna eru nokkrar myndir sem áttu að fylgja með í síðustu færslu en vegna tæknilegra örðuleika gat ég ekki sett þær inn fyrr en núna.

Við fórum í göngutúr út í skóg

Skógurinn

Keðjan sem varð þess valdandi að Fannar viðbeinsbrotnaði

...og við fórum að klifra í 8 m klifurstaurnum

Baldvina

Arnhildur

svo á sunnudeginum fórum við í Roadtrip, og það fór að rignaFyrsta stoppistöð, Den Tilsandede Kirke

Á Skaganum í roki og rigningu, en það var stuð :)

Svo fórum við í einhverja eyðimörk, man ekki alveg hvað hún heitir

Hoppimynd :)
Baldvina að dreyfa gleðinni
Bangsbo
Bangsbo
Meira Bangsbo

Í Bangsbo
Þar var mjög fallegt
Og þar var eplatré

Hús búið til úr pylsubréfum og einni franskri karteflu

Þannig var nú það
Ég ætla svo að fara að vinna í að skrifa um Adventure Race-ið sem við vorum í á fimmtudag-föstudag. Þangað til segði ég góðar stundir.
Kveðja
Sigurlaug

International dagur og heimsóknir :)

2008-11-11T09:01:00.000-08:00

Komiði sæl
Það helsta sem hefur gerst frá því að ég skreið inn í þurrkara er að við héldum International dag á fimmtudaginn og á föstudaginn komu Arnhildur og Baldvina í heimsókn :)

International dagurinn er dagur sem við útlendingarnir skipuleggjum frá upphafi til enda. Við sjáum um matinn og svo eitthvað svona skemmtilegt á milli þess sem við borðum. Við í International class erum búin að vera að skipuleggja þennan dag í rúman mánuð svo það var spennandi að sjá hvernig fólki myndi líka. Dagurinn byrjaði á morgunmat, amerískum morgunmat. Ég, Walker og Toms sáum um hann (með hjálp frá dömunum í eldhúsinu að sjálfsögðu). Í morgunmat voru pönnukökur (amerískar pönnukökur sem eru svona með aðeins minna þvermál en þessar sem við þekkjum en eru aðeins þykkri), og á pönnukökurnar gat maður sett síróp, sultu eða sykur, eða bara allt ef maður vildi. Auk pönnukakanna voru spæld egg, beikon og pylsur og svo bara þetta hefðbundna brauð og ávextir. En þessi morgunmatur vakti skiljanlega mikla lukku og var ljómandi góð byrjun á deginum. Eftir morgunmat voru svo allir nemendurnir sendir í stóra salinn og þar fór fram svona lítil opnunarhátíð. Þá böbbluðum við útlendingarnir eitthvað á okkar tungumálum til að bjóða nemendurna velkomna og svo var nemendunum skipt í sjö hópa, því við í international class erum frá sjö mismunandi löndum, og svo var hver hópur merktur einu landi með fánum sem við máluðum. Þegar allir hóparnir höfðu verið merktir var mjög magnþrungin stund þar sem þjóðsöngvar allra sjö þjóðanna voru spilaðir og hóparnir marseruðu um salinn. Þegar Íslenski þjóðsöngurinn var spilaður gekk íslenski hópurinn um salinn, og ég og Elín í fararbroddi, með fánann hátt á lofti og með hendi á hjartastað. Þetta var ólýsanleg stund.
En eftir opnunarhátíðina fórum við í allskonar leiki frá okkar heimalöndum. Ég og Elín kenndum þeim að hlaupa í skarðið, stórfiskaleik og svo síðast en ekki síst kenndum við þeim skottís. Það gekk bara ljómandi vel, reyndar frekar erfitt útskýra dansinn á ensku, en það tókst alveg. Svo þegar við vorum að dansa þá sagði ég auðvita bara á íslensku Hægri saman hægri, vinstri saman vinstri, stíga hopp, stíga hopp, stíga hopp og stíga stopp öllum til mikillar ánægju. Svo var hádegismatur og ungversku strákarnir báru fram ungverska gúllassúpu sem bragðaðist mjög vel. Eftir hádegi fóru svo hóparnir á stöðvar frá öllum löndunum. Ég og Elín vorum með íslenksu stöðina í einni kennslustofunni og þar kenndum við þeim að syngja Litlu fluguna, kenndum þeim glímu og gáfum þeim harðfisk, súkkulaðirúsínur og ópal. Eins og þið vitið er lykt af harðfiski, mjög góð lykt finnst mér, en það voru ekki allir á sömu skoðun. Það brást ekki að þegar nýr hópur var að koma til okkar fóru að heyrast andköf og stunur og flestir héldu fyrir nefið þegar þeir komu til okkar. Það voru líka mjög margir sem lögðu ekki í að smakka fiskinn en það þýddi auðvita bara meira fyrir okkur Elínu svo við kvörtuðum svo sem ekki.
Í kvöldmatinn var svo matur frá Oman og Uganda og kallast sá matur Chapati og Pilaow en það er svona sérstakt brauð með hrísgrjónum og svona. Og það besta var að það voru engin hnífapör svo allir borðuðu með fingrunum sem var mjög gaman. Eftir kvöldmat var lítil kvöldvaka þar sem við sýndum videoið sem við vorum búin að gera sem sló alveg í gegn og svo var kaka og kaffi/te/safi eftir á, og það var kaka sem Elín bakaði alveg ein, mjög ljúffeng kaka.
En þessi dagur heppnaðist bara mjög vel og allir voru mjög sáttir.

Um kvöldið fór ég svo á lestarstöðina því að Arnhildur og Baldvina voru að koma :) Mikið var nú gott að sjá þær aftur. En við gerðum ýmislegt um helgina, fórum í risa-afmælisveislu á Bjálkanum, fórum í göngutúr út í skóg (einmitt sama skóg og Fannar viðbeinsbraut sig), fórum að klifra í klifurstaurunum sem eru hérna hjá skólanum, fórum í Roadtrip með Jens Peter ofl. En þetta var ótrúlega gaman og mér fannst helgin líða svo fljótt og áður en ég vissi af voru þær komnar aftur upp í lest. Hugsanlega var þetta í síðasta skipti í rúmlega hálft ár sem ég sé Arnhildi! Ó mæ :(

En helgin var skemmtileg og ég gæti skrifað helling um hana en ég held ég setji bara inn nokkrar myndir í staðinn...
...eða annars, ég er búin að reyna að hlaða upp myndunum í langan tíma og netið hérna er eitthvað í rugli svo að myndirnar verða að bíða betri tíma. En það þýðir samt ekki að ég ætli að skrifa helling um helgina, ég nenni því satt að segja ekki. En helgin var frábær.

Ég er að fara í Adventure race á fimmtudag-föstudag. Ég verð að viðurkenna ég er frekar smeik. Okkur er skipt í lið, fjórir í liði og svo þurfum við að leysa allskonar þrautir, hlaupa, hjóla, binda hnúta, sigla kanó og ég veit ekki hvað og hvað, og jú, við erum að fara að gera þetta í ca. 22 tíma.
Við erum að fara að vera að megnið af tímanum, enginn svefn svo þetta verður löng og köld nótt. Úff ég veit ekki hvernig þetta verður, okkur er ekkert sagt hvað við erum að fara að gera en ég veit að það verða hlaup og hjólreiðar og svo eitthvað á rúlluskautum líka. Það er allt sem ég veit.

En nú er ég farin að gera eitthvað sniðugt...
Við heyrumst bara fljótlega og ég bið að heilsa öllum

Sigurlaug

smá viðbót

2008-11-04T05:36:00.001-08:00

Hæ aftur, ég alveg steingleymdi að minnast á eitt mjög mikilvægt í færslunni hérna á undan en það var það að í síðustu viku náði ég að afreka það að skríða inn í þurrkara. Ég bara varð að segja ykkur það :)

Það var allt

Ókei
Bið að heilsa
Sigurlaug

Síðasta vika...

2008-11-04T00:14:00.000-08:00

Halló
Það hefur aldeilis margt á daga mína drifið síðan ég skrifaði hérna síðast.
Við skulum bara byrja á byrjuninni.

Á föstudaginn í síðustu viku var partý, eitt af fjölmörgum. Og eins og venjulega var eitthvað svona þema í partýinu og þar sem hrekkjavakan var nýafstaðin var ákveðið að halda hrekkjavökupartý. Eins og í fyrri partýum þar sem eitthvað svona sérstakt þema er fyrirfram ákveðið, þá lágum við Elín ekki á liði okkar og klæddum okkur upp í alveg hreint ótrúlega flotta og ógnvekjandi búninga með hárgreiðslu og förðun í stíl. Myndirnar segja allt sem segja þarf.

En svo á laugardagsmorgninum vöknuðum við Elín eldhressar (án gríns) því kl. 12:30 fórum við í þríatlon, 15% Iron man. Þríatlon er þegar bæði er synt, hjólað og hlaupið, í þessari röð, og vegalengdirnar í þessu 15% þríatloni eru eftirfarandi: 600 m syndandi, 32 km hjólandi og 6,3 km hlaupandi. Þetta náðum við að klára á 2 tímum og 23 mínútum. Það sem mér fannst erfiðast var þegar við vorum að hjóla því það var svo mikill vindur, svo það var heilmikið púl að fara upp brekkur (já það voru brekkur þar sem við vorum að hjóla, believe it or not), með vindinn í andlitið. En það var líka svakalega erfitt að byrja að hlaupa eftir að hafa hjólað 32 km, fæturnir voru eins og grjót. En mikið var gott þegar maður var búinn með þetta, úff. Þá fórum við Elín bara og fengum okkur ristuð hafragrjón og jógúrt og svo dröttuðumst við inn í eina af kennslustofunum með dýnur, sængur og kodda og lágum þar rotaðar fyrir framan sjónvarpið alveg fram að kvöldmat.

En svo leið vikan bara og ég taldi dagana í það að hitta Fannar minn. Hann kom með lestinni frá Kaupmannahöfn og endaði í Álaborg um miðnætti á fimmtudeginum og þar átti hann að bíða í rúma fjóra tíma til þess að taka rútu frá Álaborg til Brönderslev. Á fimmtudagskvöldinu var ég að segja honum Nicolas vini mínum frá þessu og hann sagðist þekkja það af eigin reynslu að það væri ömurlegt að hanga svona lengi á lestarstöð, ég tali nú ekki um að nóttu til, svo að hálftíma seinna kom hann til mín og sagðist vera búinn að redda bíl og að hann ætlaði að skutla mér til Álaborgar til að ná í Fannar :) Já hann Nicolas er algjört yndi. Svo að klukkan hálftólf fórum við út í bílinn hennar Tönju og brunuðum til Álaborgar. Ég segi brunuðum því við vorum á 130 km hraða sem er fullkomlega löglegt hérna. Svo kom Fannar með lestinni og mikið var nú gott að sjá hann aftur :) Á föstudeginum kom hann svo með mér í tíma. Eftir hádegi var Adventure og við fórum út í skóg á fjallahjólum. Þegar við vorum út í skógi þurfit Fannar greyið að nauðhemla því hann sá ekki keðju sem var fest milli tveggja trjáa (og þessi keðja var svona fallega appelsínugul, alveg eins og öll laufin í kring) svo Fannar flaug af hjólinu sínu og meiddi sig í öxlinni. Við fórum því til Hjörring sem er ca. 20 km frá Brönderslev á sjúkrahúsið þar og þá kom í ljós að Fannar var viðbeinsbrotinn. En það er ekkert hægt að gera við því svo hann fékk bara fatla og svo Farvel.
En helgin leið svo bara ótrúlega hratt og áður en við vissum af var ég að fylgja honum aftur á lestarstöðina.

En ég er að fara í handbolta eftir 5 mínútur svo það er best að ég fari að taka mig til.

Ég bið bara að heilsa ykkur öllum
Kys og kram
Sigurlaug

Smá dund

2008-10-24T02:38:00.000-07:00

Halló
Það er alveg að koma helgi.
Í dag hættir sólin að skína á Urðabæ og hún mun ekki láta sjá sig fyrr en í fyrsta lagi 17. febrúar. Ég sagði Lori, ástralska herbergisfélaga mínum, þetta og hún gapti. Um þetta leiti er 30°C þar sem hún býr og það er meira að segja á kaldari hluta Ástralíu.
Það er svo mikil framlenging á sumrinu að vera hérna í Danmörku. Í fyrradag var húsvörðurinn meira að segja að slá grasblettinn hérna fyrir utan gluggann minn!

Ég átti hérna lausa stund og mér til gamans var ég að skoða dagatalið mitt og telja. Ég taldi að það eru...
...70 dagar síðan ég byrjaði í NIH
...72 dagar síðan ég sá fjölskylduna mína
...7 dagar þar til Fannar kemur í heimsókn :D
...13 dagar þar til Arnhildur og Baldvina koma í heimsókn :D
...46 dagar þar til við í Adventure förum til Noregs á skíði
...58 dagar þar til skólinn klárast
...60 dagar til ég kem arkandi inn um forstofudyrnar heima á Urðum og kalla: Halló!!

Núna er fyrsta vikan á seinni önninni að klárast. Á þessari önn verð ég í sundi, handbolta og adventure (ævintýrum). Mér lýst bara rosalega vel á þetta og ég held að þetta verði bara mjög skemmtileg önn.
En það er kominn hádegismatur núna, ég ætla að fara að háma í mig rúgbrauði með síld, nammi namm.

Ég bið bara að heilsa öllum
Hafið það ævinlega sem allra best
Sigurlaug

Þemavika

2008-10-18T02:50:00.000-07:00

Komiði sæl og blessuð

Þessa síðustu viku er búin að vera þemavika þar sem að þessi fyrri önn er að enda og ný að byrja. Við erum búin að gera svo margt að ég hef efni í margar færslur en ég ætla bara að reyna að segja stuttlega frá öllu þessu.

Á sunnudagskvöldið var haldinn lítill fundur um það sem framundan væri. Okkur var skipt í hópa og ég lenti í hópi með Alette sem er dönsk og Maiken sem er norsk. Svo var okkur sagt að á morgun (mánudag) yrði skólanum lokað kl. 10:00 og eftir það kæmist enginn inn í skólann fyrr en í fyrsta lagi kl. 17:00 á þriðjudeginum. Hver nemandi fékk svo 100 kr. og svo áttu hóparnir bara að redda sér. Til að gera langa sögu stutta þá gistum við þrjár heima hjá mömmu Alette sem býr í Nibe. Þar fórum við á hestbak (og athugið, ég var ekkert hrædd) og borðuðum ljúffengan mat.

Í Álaborg

Komnar á dönsk hestbök

Á miðvikudeginum var svo sögutími. Þá sögðu allir hóparnir frá sínu ferðalagi og sýndu myndir og myndbönd. Það voru í allt ca. 18 hópar svo mestmegnið af deginum fór í ferðasögur.

Á fimmtudeginum voru svona workshops (vinnubúðir). Fyrir hádegi var ég í Hyg & Byg (ég veit ekki alveg hvernig á að þýða Hyg & Byg en hugmyndin er að hafa það huggulegt og byggja í leiðinni). Við vorum sem sagt að halda áfram með kofa sem Teambuilder-arnir eru að byggja og á tveim tímum tókum við tvær kaffipásur og borðuðum súkkulaðikökur. Svo er líka svona eldstæði þarna skammt frá kofanum og þar kveiktum við eld sem við gátum yljað okkur við í pásunum.

Eftir hádegi fór ég svo í veiðitúr. Ég og Elín vorum einu stelpurnar sem völdum að fara að veiða og við deildum saman einni veiðistöng. Það er skemmst frá því að segja að við veiddum ekki neitt nema eitt heljarinnar tré, já tré, í fyrsta kasti.

Að veiða

Svo þegar við komum svo úr veiðitúrnum fór ég í heimsókn til Kidda frænda míns og Eddu konunnar hans. Þau búa ca. 100 km frá Brönderslev en voru stödd í hjólhýsinu þeirra þessa viku í ótrúlega flottum hjólhýsagarði aðeins 18 km frá skólanum. Kiddi var svo elskulegur að sækja mig í skólann og svo sýndi hann mér svona næsta nágreni við hjólhýsagarðinn, t.d. ótrúlega flotta strönd sem er bara rétt hjá. En svo var mér bara boðið í veislu í hjólhýsið þeirra þar sem var grillað lambakjöt og bakaðar kartöflur í matinn og svo ávextir og rjómi í eftirmat. Namm það var gott, mér leið eins og ég væri bara í útlegu á Íslandi :)

Kiddi og Edda :)

En svo sýndu þau mér líka hluta af þessum risastóra hjólhýsagarði, og það er bara allt til staðar þarna. Það eru eldhús þarna, sundlaug, míní-golfvöllur, íþróttahús, bíósalur og svo er líka ótrúlega krúttlegt barnabaðherbergi þar sem vaskar og klósett eru öll í svona smækkuðum útgáfum alveg sérhönnuð fyrir börn.

Í gær var svo síðasti dagur þemavikunnar sem endaði auðvita á veislu, meira að segja brúðkaupsveislu. Já, í gær var brúðkaup, tvöfalt brúðkaup. Þannig var nú það að á fimmtudeginum drógu allir númer. Hvert númer táknaði hlutverk sem hver og einn hafði svo í veislunni í gær. Það voru tvenn brúðhjón, þar af ein hommabrúðhjón, og svo voru fjölskyldur og vinir þeirra. Ég dró númerið 15 og því var ég amma Krestens, annars hommans sem var að gifta sig. Það voru samt bara brúðhjónin sem þurftu að vera í karakter allan daginn, svo ég þurfti ekki að byrja að leika ömmu fyrr en kl. 18:00 þegar veislan byrjaði. En um daginn fórum við t.d. í steggjaveislu þar sem við fórum meðal annars í málningarleik þar sem tveir og tveir voru saman. Svo átti annar að mála hinn með varalit og augnskugga sem okkur var afhent, og þurfti sá sem málaði að sitja fyrir aftan módelið á meðan málað var, svo það var ekki hægt að sjá framan í viðkomandi. Ég var svo heppin að Elín málaði mig svo ég endaði með augnskugga upp á enni og varalit upp á kinnar. Ég var glæsileg.

Það voru margir skrautlegir eftir málningarleikinn

Ég var ómótstæðileg

En svo vorum við að gera allt klárt fyrir veisluna, búa til skreytingar og baka kökur og síðast en ekki síst að finna einhver föt til að klæðast í veislunni. Ég fann fullkomin ömmu-föt. Einhverja þá allra ömmulegustu skó sem hægt er að hugsa sér og þeir voru bara einu númeri of stórir, og svo vesti og pils sem voru eins og sniðin á mig. Já ég var sko heppin á keppinn. Svo var veislunni startað kl. 18:00 og var þetta bara eins og alvöru brúðkaupsveisla. Reyndar mátti sjá ansi marga skrautlega veislugesti þarna, að sjálfsögðu marga homma, hippa, glansgellur, ömmur, afa, frændur, frænkur, bræður og systur en ég held að myndirnar útskýri þetta bara best.

Fólk að koma í brúðkaupsveislu

Linn hippi

Mikael og Mikkel

Amma litla

Já, nú sit ég hér í herberginu mínu og hlusta á Orð skulu standa.

Á morgun koma 11 nýir nemendur í skólann, það verður gaman.

En ég bið bara að heilsa ykkur öllum elskurnar mínar
Hafiði það nú sem best

Kys og kram
Sigurlaug

Ollerup og hraðbankaferð

2008-10-12T02:53:00.000-07:00

Halló
Þá er að rifja upp hvað hefur gerst síðustu daga...

Við fórum til Ollerup að keppa í hinum og þessum íþróttum. Ég keppti í fótbolta. Á einum degi spilaði ég fótbolta í 2,5 tíma. Svona til að gera langa sögu stutta þá töpuðum við öllum leikjunum, náðum reyndar að skora eitt mark í einum leik og komast yfir 1-0 en sá leikur tapaðist 2-1. Það var samt ótrúlega gaman að fara þarna í íþróttaskólann í Ollerup. Þetta er stærsti íþróttaskólinn í Danmörku og það var sko nóg pláss til að taka á móti öllum þessum skólum sem komu. Þeir skólar sem ég man eftir að hafi komið þangað voru Århus, Álaborg, Viborg, Gerlev, Ikast og svo auðvita við í NIH. Þegar við komum í skólann eftir 5 tíma rútuferð fórum við í göngutúr um skólann og enduðum svo á að sjá salinn sem við áttum að sofa í. Svo skemmtilega vildi til að við vorum rétt hjá trampólínsal skólans, já, skólinn var með sér trampólínsal. Við gátum því tekið nokkur hopp svona fyrir svefninn :)

Trampólínin góðu

Það var svona hojskoleaften kvöldið sem við komum

En það sem var skemmtilegast í ferðinni var að annað stelpuliðið sem keppti í blaki endaði í fyrsta sæti! Það var ótrúlega gaman að horfa á úrslitaleikinn þar sem allur skólinn horfði á og hvatti stelpurnar, Pigerne fra NIH, lo lo lo lo lo, ótrúlega gaman.

Úrslitaleikurinn í blaki

Ég var líka svo ótrúlega heppinn að sjá Örn Arnarson sundkappa. Hann er víst í íþróttaskólanum í Álaborg. Og hvað haldiði, hann meiddist á hné þegar hann var að keppa í handbolta. En Álaborg vann handboltakeppnina og þegar þeir voru að fara að taka á móti viðurkenningunni voru nokkrir sem báru Örn á sjúkrabörum upp á svið til að fá viðurkenninguna.
En nóg um það.

Á þriðjudaginn kláraðist út af þvottakortinu mínu. Ef maður á ekkert inn á þvottakortinu sínu þýðir það að maður getur ekki þvegið þvott og þegar maður er í íþróttum alla daga er þvotturinn ekki lengi að safnast upp. Það var því eina ráðið að fjárfesta í nýju þvottakorti. En ég átti engann pening nema inn á kortinu mínu. Svo ég neyddist því til að gera mér ferð út í hraðbanka. En eins og staða er í dag verður maður að hugsa sig tvisvar um áður en maður fer og tekur út pening. Ég fór því oftar sem áður á netið til að athuga stöðu krónunnar, gott ef það var ekki á miðvikudagsmorguninn. Þá sá ég að hún hafði styrkst um góð 13% og 1 dkk kostaði u.þ.b. 18,5 ísl.kr. Ég hugsaði mér þá að ég myndi fara í hraðbankann í dag og taka út pening. Eftir hádegismat, rétt áður en ég hugðist fara niður í bæ kíkti ég aftur á netið, sem betur fer, því þá sá ég að krónan hafði veikst um 25% og 1 dkk kostaði þá rúmar 25 ísl.kr!! Ég hætti því í snarhasti við að fara niður í bæ. Um kvöldmatarleytið fór ég enn og aftur á netið til að athuga gengið og viti menn, krónann hafi styrkst aftur og nú var 1 dkk á 16,9 ísl.kr. Þvílíkur rússíbani. Ég hjólaði því í myrkrinu niður í bæ og tók út pening. Þvílíkt og annað eins.

Þannig er nú það já.
Í gær áttu norsku tvíburasysturnar afmæli. Í tilefni þess máluðum ég, Nicolas og Mathias afmæliskveðjur á íslensku, dönsku, norku og ensku á stór plaköt og svo í gærmorgun, kl. 7:30 fórum við Nicolas út og þöktum glugga stelpnanna með afmæliskveðjunum svo það fyrsta sem þær sáu í gærmorgun þegar þær vöknuðu voru þessi ótrúlega fl0ttu plaköt.

Mathias í plakatagerð

En já, núna er þessi fyrri önn liðin undir lok (pottlok?) og næsta vika er svona þemavika. Svo vikuna eftir það hefst ný önn og þá byrjum við í nýjum fögum sem við völdum okkur. Í fyrstu valdi ég adventure, sund og dans en eftir langa umhugsun ákvað ég að velja handbolta í staðinn fyrir dans...ég held ég verði að hafa eina boltaíþrótt. Ég er nú bara þannig.

En ætli ég fari ekki að segja þetta gott í bili.
Ég við bara að heilsa ykkur öllum

Sigurlaug

p.s. Mamma, ég er búin að hringja í Kidda frænda, það var mjög gaman að tala við hann :)

Mafíuhelgi

2008-10-05T11:10:00.000-07:00

Heil og sæl
Þessi helgi er búin að vera alveg hreint ótrúlega skemmtileg. Það var nefnilega þannig að þessa helgi gátu fyrrverandi nemendur skólans komið í heimsókn og það var allskonar húllumhæ í kring um það allt saman. Nokkrir af eldri nemendunum höfðu skipulagt helgina og ákveðið að hafa svona mafíuþema sem var mjög svo skemmtilegt. Á föstudagskvöldinu var okkur skipt í fjölskyldur og samanstóðu fjölskyldurnar bæði af núverandi og fyrrverandi nemendum. Svo átti hver fjölskylda fyrir sig að finna fjölskyldunafn og öllum fjölskyldumeðlimum var úthlutað eitthvert hlutverk. Fjölskyldunafnið sem varð fyrir valinu í okkar hóp var The Caines og hét guðfaðirinn í fjölskyldunni Co, þ.e.a.s. Co Caine. Okkur fannst þetta voða sniðugt. Ég fékk það verðuga hlutverk að vera annar af lífvörðum guðföðurins og ég fékk nafnið Claudia Caine, the nutcracker. Þarna á föstudagskvöldinu fengum við líka allskonar dót sem við áttum að nota til að búa til hest. Dótið samanstóð af priki, mjólkurfernu, sokki, perlum, límbandi, gylltu flaueli, litum, sogrörum og teygjum. Ásamt því fengum við tvo litla poka með hvítu dufti í og áttu þeir víst að þykja mjög verðmætir. En við bjuggum til stæðilegan fák sem hlaut nafnið Speed-y. Svo áður en við áttum að hittast og kynna fjölskyldurnar og hestana fóru flestir í búningaherberi sem er hérna í skólanum og reyndu að finna sér eitthvað nógu mafíulegt til að klæðast. Ég fann mér forláta bindi.

Kynningar á fjölskyldum og hestum á föstudagskvöldinu (Speed-y sést þarna til vinstri, föngulegur foli þar á ferð)

Á laugardeginum hófst svo dagskáin strax kl. 9 og þá var okkur sagt frá dagskránni fyrir daginn. Fjölskyldurnar áttu sem sagt að keppa í allskonar þrautum og fá pening fyrir og sú fjölskylda sem endaði með mest af peningum ynni. Svo var auðvita mikil undirheimastarfsemi með hvíta duftið sem allar fjölskyldurnar fengu og margir lifðu sig mjög mikið inn í leikinn. Hápunktur keppninnar voru líklega veðreiðarnar en þá þurftu 4 út hverri fjölskyldu að hlaupa með fjölskylduhrossið á milli lappanna, 400 metra hver.
Svo þegar keppninni var lokið um daginn fórum við að undirbúa fyrir kvöldið og við dekkuðum borð í mafíustíl. Svo var bara að dressa sig upp og ég og Elín fundum okkur svo rauða síða flauelskjóla í búningsherberginu sem okkur fannst alveg tilvaldir til að klæðast í partíinu. Svo var bara greiðsla og málning í stíl og við vorum klárar í slaginn. Og til að fullkomna búninginn fann Elín sér stóra svarta vatnsbyssu. Myndirnar tala bara sínu máli.
En svo borðuðum við góðan mat og svo var bara dansað og dansað, heilmikið stuð.

Elín, Hrefna, Lori og ég

Dansað á borðum og stólum (alltaf þegar ákveðið lag er spilað)

En í dag er bara búinn að vera rólegur dagur, ég reyndar keppti í fótbolta með liðinu mínu The Hurrycanes á móti Louis Dreamteam og við unnum þann leik 3-2 þrátt fyrir að hafa verið 2-0 undir þegar 5 mínútur voru eftir.
Á morgun erum við svo að fara til Ollerup. Þar eru margir danskir íþróttalýðháskólar að fara að hittast og keppa í ýmsum íþróttum, ég keppi í fótbolta. Það verður án efa skemmtilegt.

En ég bið bara að heilsa. Hafiði það ævinlega sem best
Kys og kram
Sigurlaug

Já lýsi fer beint ofan í minn maga...alla daga!

2008-10-01T09:07:00.000-07:00

Í þessum skrifuðu orðum jafngildir ein dönsk króna 20,519 íslenskum krónum! Þegar ég kom hingað til Danmerkur var hún ca. 16,5 ísl. krónur. Já þetta er ljótt. Krónan veikist bara og veikist. Í öllu þessu fjármálasvartnætti sé ég einn mjög svo óskíran ljósan blett og það eru 20 evrurnar sem ég á heima sem ég keypti þegar ég fór til Rhodos fyrir rúmu ári en þær keypti ég fyrir u.þ.b. 1800 ísl. krónur en núna jafngilda þær rúmum 3000 krónum.

En ég ætla nú ekki að nota blekið í að kvarta yfir þessu. Það væri frekar að ég skrifaði eitthvað upplífgandi um skólavistina hérna.
Síðasta helgi var ljúf, ó svo ljúf. Ég fékk nefnilega heimsókn frá honum elsku Fannari mínum. Mikið var gott að hafa hann hérna. Helgin leið svo hratt, reyndar líða allar helgar hratt, en þessi leið alveg sérstaklega hratt.

Núna á ég líka birgðir af lýsi, ópal, súkkulaðirúsínum og harðfiski. Reyndar er hálft kíló af súkkulaðirúsínum horfið, en það er hálft kíló eftir. Ég held að ég bíði aðeins með að opna kassann, bara svona til þess að eiga það til hörðu áranna.

Ég er svo þreytt akkurat núna. Það er búin að vera ansi stíf dagskrá í dag. Klukkan 8:00 fór ég í powersport og að þessu sinni var duatlon þ.e. fyrst hleypur maður, svo hjólar maður og að lokum hleypur maður aftur. Fyrst hlupum við 3 km, svo hjóluðum við 10 km og svo hlupum við 3 km aftur. Þetta gerði ég á góðum 53 mínútum. Það var svo erfitt að fara að hlaupa aftur eftir að hafa hjólað 10 km, fæturnir á mér voru eins og grjót, og ef ég skildi Peter kennara rétt erum við að fara að gera svipað næsta föstudag, nema það verður triatlon, þá bæði hlaupum við, hjólum og syndum.
En allavega, eftir powersportið var teambold og við fórum í handbolta að þessu sinni. Það var stuð. Svo var matur og svo international class. Núna erum við í international hópnum farin að skipuleggja international daginn sem verður 6. nóvember, einmitt þegar að Baldvina og Arnhildur koma hingað í heimsókn :) Það verður stuð, ó já.
Svo eftir international tímann fór ég í fótbolta í þessari líka mígandi rigningu. Fyrst var bara svona lítil rigning en svo komu smá þrumur og þá gerði líka þetta ekkert smá úrhelli, svona eins og í bíómyndunum.
En síðan eftir kvöldmat fór ég í spinning í klukkutíma, úff það reyndi á. Og núna er ég eiginlega púnteruð. Það er ágætt að vita til þess að morgundagurinn verður ekki eins strembinn.

En núna ætla ég bara að fara að sofa
Bið að heilsa öllum

Sigurlaug

...og hann er kominn í loftið!

2008-09-25T08:59:00.000-07:00

Já, Fannar er núna um borð í flugvél á leiðinni til Reykjavíkur, svo fer hann til Keflavíkur með rútu, flýgur þaðan til Kaupmannahafnar og fer þaðan til Brönderslev með lest og verður hér ef allt gengur upp kl. 5:45 í fyrramálið. Ég hlakka svo ótrúlega mikið til, ég geri eiginlega ekki annað en að líta á klukkuna. Ég ákvað að bloggar núna bara svona til að gera eitthvað, láta tímann líða.

Nú þarf ég að hugsa hvað hefur gerst síðan síðast þegar ég skrifaði....humm...það var hérna eitt kvöldið að hann Nicolas vinur minn, sem hefur mjög gaman af því að baka, gerði tvær pönnukökukökur. Svo heppilega vill til að hann Nicolas hefur maga á við músarindil sem er mjög heppilegt fyrir mig því hann getur ekki torgað öllu sem hann býr til. Af minni einskæru góðmennsku aðstoða ég hann því við að hesthúsa því sem hann býr til, en ég er reyndar ekki sú eina. Það er mikið af góðhjörtuðu fólki hérna :) En pönnukökukökurnar voru svooo góðar. Hann bjó fyrst til slatta af pönnukökum. Því næst útbjó hann allskonar gúmmelaði til að segja í kökuna, hann þeytti rjóma og bjó til krem og annað krem og svo átti hann jarðaberjasultu og banana og ég veit ekki hvað og hvað. Síðan Staflaði hann pönnukökunum með mismunandi gúmmelaði á milli og til urðu tvær dýrindis pönnukökukökur. Þær voru ekki lengi að hverfa, nammi namm.

Í gærmorgun var ég svo í powersport og að þessu sinni var powercup í mountainbiking (fjallahjólun). Það eru auðvita engin fjöll hérna en það er svona smá hringur hérna í kring um skólann sem við notuðum. Þá hjólar maður á svona mjóum stígum upp og niður brekkur sem auðvita eru búnar til af mönnum og svo hjólar maður á milli trjáa og svona. En það var sem sagt powercup, hver væri fljótastur að hjóla hringinn. Fyrst hjóluðu allir einn hring, út af fyrir sig og það var tekinn tími. Af fimm stelpum var ég með þriðja besta tímann og komst því í A-úrslit, og svo þegar við kepptum í A-úrslitunum fórum við allar af stað á sama tíma. Ég var alltaf rétt á eftir stelpunni í öðru sæti, en hvað gerist svo þegar brautin er rétt hálfnuð? Jú, keðjan fer af hjólinu mínu. Svekkelsi.

Svo í dag fórum við international nemendurnir í heimsókn í annan lýðháskóla. Hann er í bæ sem heitir Vrå og er bara svona 10 km héðan. Í þessum skóla geta krakkarnir valið um nokkrar brautir eins og t.d. ljósmyndun og textíl og hönnun. Þegar ég vissi að ég væri að fara í lýðháskóla í Vrå mundi ég eftir að Tinna sem var með mér á vistinni á Akureyri var einmitt á leiðinni í þann skóla. Svo í dag hitti ég Tinnu :) Fyrst borðuðu allir nemendurnir saman í skólanum og svo voru nokkrir nemendur frá Vrå sem sýndu okkur skólann og Tinna var leiðsögumaðurinn okkar Elínar.

Ég og Tinna

Núna eru 11 tímar þar til Fannar verður hérna á lestarstöðinni.

Ég ætla að setja inn nokkrar myndir...

Núna eru 10 tímar og 45 mín þar til Fannar verður hérna á lestarstöðinni

Jæja, við heyrumst bara síðar, hafiði það sem best

Kys og kram

Sigurlaug

Sei sei já og sei sei nei ræræræ

2008-09-21T08:52:00.000-07:00

Góðan daginn

Ég er svo södd, ég get varla hugsað um annað en hvað ég er södd. Núna áðan vorum ég og Nicolas að gera okkur svona ristuð hafragrjón og borða ásamt jógúrti með peru- og bananbragði. Það var svo gott að ég át yfir mig af því. Ég skammtaði Nicolas líka of mikið þannig að ég dró hann að landi, ekkert mál fyrir Jón Pál. Svo korteri seinna var kvöldmatur. Svo núna stend ég á blístir, eða ligg á meltunni réttara sagt, ég get eiginlega varla staðið.

En þessir síðustu dagar eru bara búnir að vera svona hefðbundnir, þetta gengur svona sinn vanagang. Í international tímanum á miðvikudaginn var ég að halda kynningu um sjálfa mig, það gekk bara alveg ljómandi vel. Ég heillaði alla upp úr skónum með því að sýna myndir úr Svarfaðardalnum og frá Íslandi. Svo í international tímanum á fimmtudeginum fórum við á litlu skólarútunni í einhvern skóg hérna ekki langt frá og vorum að tína sveppi. Við sáum líka einhvern svona náttúru-leikskóla sem er þarna í skóginum. Þar er bara búið að gera svona rólur og vegasölt og litla kofa úr trám, nokkuð flott. Og þetta er víst leikskóli sem ríka fólkið sendir börnin sín í.
En sveppatínslan gekk nú svo sem ekkert svo vel, ég myndi segja að hápunktinum hafi verið náð þegar Elín kom auga á lítinn frosk sem var á stígnum. Að sjálfsögðu snöruðum við froskinum upp í sveppafötuna, sem var að vísu tóm og Elín skírði hann því fallega nafni Sigmundur Laxdal. Sigmundur yfirgaf okkur reyndar eftir ca. 10 mín og hélt einn síns liðs á vit ævintýranna.

En nóg um það.

Hans kennari, Hisham og Adams

Sigmundur Laxdal

Á föstudaginn vaknaði ég með smá kvef og hugsaði að ég yrði nú að taka því rólega svo ég yrði nú hress þegar Fannar kæmi í heimsókn. En þannig er nú það að á föstudögum erum við í íþróttum megnið af deginum. Dagurinn byrjar á grunnþjálfun kl. 8 og að þessu sinni vorum við í allskonar boltaleikjum þannig að ég gat nú eiginlega ekki tekið því rólega. Svo var teambold kl. 10:00 og þá fórum við í badminton og svo eftir mat var powersport og að þessu sinni var powercup í sundi þannig að við þurftum að synda 1 km sem ég gerði á góðum 28 mínútum....takk takk takk vélbyssutakk :) En já, þennan dag ætlaði ég sem sagt að taka því rólega, gekk eiginlega ekki alveg, og svo var það nú alveg punkturinn yfir i-ið þegar Hans kennari bað mig um að taka þátt í handboltaleik um kvöldið og ég átti að spila með international-liðinu. Ég gat að sjálfsögðu ekki brugðist honum svo ég sló til og tók þátt. Þetta var vægast sagt einhver sá furðulegasti handboltaleikur sem um getur þar sem ekki helmingur international-liðsins kunni reglurnar í handbolta á meðan andstæðingarnir voru stelpur sem allar hafa æft handbolta ásamt tveim strákum sem báðir kunna allavega reglurnar. En international-liði samanstóð af tveim Ungverjum, tveim Lettum, einum frá Úganda, einum Bandaríkjamanni og svo mér. Svo vorum við að vísu með tvo landsliðsmenn frá Oman á okkar bandi en þeir komu ekki inn á nema rétt í blálokin þegar við vorum komin svona ca. 10 mörkum undir. Við töpuðum svo með 2 mörkum.

Svo núna um helgina er eitthvað floorball lið búið að vera hérna í heimsókn. Floorball er svona mjög svipað bandíi, nema það er spilað á svona hokkívelli þ.e. það er hægt að fara á bak við markið, og markmaðurinn er í svona þykkum galla með hjálm og enga kilfu. En við erum búin að vera að skemmta okkur saman þessa helgi, í gærkvöldi var svona tónlistar-, bíómynda-, íþróttaspurningakeppni þar sem við heyrðum allskonar tónlist og brot út bíómyndum og íþróttaviðureignum og svo áttum við að svara spurningum tengdum því. Svo var einn flokkur í spurningakeppninni Syng selv þar sem einn átti að koma upp og setja upp heyrnatól og syngja svo lagið sem hann heyrði. Þetta var svona skemmtilegasti parturinn af keppninni.

Í dag vorum við svo að keppa við liðið, strákarnir kepptu sér og stelpurnar sér og það varð jafntefli í báðum leikjunum.

Music-quiz

Ég og Hrefna

En já, kl. 5:45 á föstudagsmorguninn næsta mun Fannar minn renna í hlað hérna á lestarstöðinni í Brönderslev og hann ætlar að vera hérna hjá mér yfir helgina. Ég get ekki beðið!! :D Svo eru líka einhverjar reglur hérna í skólanum sem segja að ef maður er með gest hérna þá á hann að koma í tímana, sem þýðir að Fannar mun líklega koma með mér í Powersport og hugsanlega eitthvað fleira. En það er samt engin skylda að taka þátt í íþróttunum, það er í lagi að horfa bara á, en ég er nokkuð viss um að það sé skemmtilegra að taka þátt.

En ætli ég láti þetta ekki gott heita. Ég bið bara að heilsa og sendi öllum eitt stórt kraaaam.

Þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni, veriði sæl.

Sigurlaug

Chamonix

2008-09-14T00:40:00.000-07:00

Hæhæ :) Langt síðan síðast. Hress?
Á sunnudaginn fórum við nefnilega til Chamonix í Frakklandi og það var sko heldur betur stuð. Þetta var reyndar mjög langt ferðalag, tæp sólarhringsferð með rútu. Við lögðum af stað um 10:00 á sunnudagsmorguninn eftir að við vorum búin að útbúa nesti fyrir daginn og svona. Svo var nú gert ýmislegt til að gera ferðina skemmtilegri, farið í spurningakeppni, bingó/bangó og svo var líka svona leikur sem var þannig að við áttum að draga nafn úr poka og við áttum að vera svona leynivinur fyrir viðkomandi. Það var annar strákurinn frá Oman sem dró mig, hann Ali. Ég veit ekki alveg hvort að hann skildi leikinn alveg rétt, hann allaveg lét mig vita mjög fljótlega að hann hefði dregið mig. Hann reyndar gaf mér reyndar gjöf, fyrst sendi hann mér miða þar sem hann hafði skrifað að hann óskaði mér góðrar ferða til Frakklands og svo seinna fékk ég samanvöðlaðan miða og þegar ég opnaði hann kom í ljós ein frönsk kartafla og á miðanum stóð It's small, but important.

En ferðin sjálf gekk mjög greiðlega og við vorum komin á áfangastað á mánudagsmorgninum svona um 9:00 minnir mig. Og ég verð að segja að þegarvið fórum að sjá fjöll og einhverja svona tilbreytingu í landslaginu þá fór mér að líða svo þægilega og það var svo notalegt að vera umkringd fjöllum þennan tíma. En allavega, þegar við komum að blokkunum þar sem íbúðirnar voru fengum við lykla að íbúðunum okkar og við Mathilda, Tanja og Jeanett fórum og skoðuðum okkar íbúð. Við vorum sammála um að við hefðum verið heppnar með íbúð því við vissum að íbúðirnar voru mjög misjafnar. Okkur var líka úthlutaður matarpeningur sem átti að endast ferðina. Við fórum því og versluðum í matinn.

Á þriðjudeginum fór ég í fjallgöngu. Það var mjög gott veður og mjög góð ferð myndi ég segja. Við fórum fyrst með svona stólalyftu upp að einhverju húsi og röltum svo upp að öðru húsi þar sem var alveg frábært útsýni. Þegar við komum aftur niður fórum við svo að tala um það sem við ætluðum að gera daginn eftir. Ég var í hópi 1 og átti sá hópur að fara í mountainbiking (fjallahjólun) og klifur og þurfti því að skipta hópnum í tvennt. Anders kennari talaði um að hópurinn sem byrjaði að hjóla yrði svona fast group og hann bað um 10 sjálfboðaliða í þann hóp. Auðvita réttu flestir strákarnir upp hendi en þeir voru ekki nema sjö, tvær norskar stelpur réttu upp hendi fyrir rest en þá vantaði einn enn og vitið menn, Anders sagði að ég gæti verið í þessum hóp þar sem ég væri frá Íslandi. Þannig að ég, sem hef aldrei farið í mountainbiking nema upp veginn í kirkjugarðinn heima, var í hraðari hópnum.

Svo á miðvikudeginum dressaði ég mig upp í hjólagallann, tilbúin að takast á við brekkurnar. Þetta voru að ég held 23 km sem við hjóluðum. Og auðvita kom rigning þegar við vorum að leggja af stað þannig að stígurinn sem við hjóluðum eftir var allur í pollum og svona, þannig að allir voru mjög skrautlegir að ferðinni lokinni. En þetta gekk alveg nokkuð hrakfallalaust fyrir sig, reyndar fór keðjan af hjólinu mínu einu sinni en ég náði nú að redda því. Mér fannst samt eins og Peter kennara hefði komið það á óvart að ég hefði getað lagað þetta sjálf og ég heyrði bara að hann talaði eitthvað um Icelandic girlpower, haha mér fannst það fyndið.
Þegar hjólatúrnum var lokið var svo komið að klifrinu. Og þar var ég sko í essinu mínu. Við fengum svona klifurútbúnað, hjálm, skó og svona bandabrók einhverja þar sem öryggislínan var fest. Þetta var ca. 20 metra hár klettur sem við klifruðum á og ég fór upp á topp, tvisvar! :) Mig langar aftur, þetta var svo gaman. Þarna gat ég sko látið klifurköttinn sem hefur legið í dvala svo lengi fá útrás.

Á fimmtudeginum fór hópurinn minn í jöklaleiðangur. Við fengum alveg sérstakan útbúnað fyrir ferðina, hjálm, skó, mannbrodda (sko svona fullorðins mannbrodda), bandabrókina frábæru og ísöxi. Við fórum svo með lest upp á einhvern dal þar sem skriðjökull skríður fram. Til að komast að jöklinum þurftum við að fara niður stiga sem höfðu verið festir á klettaveggina hjá jöklinum. Og þessir stigar eru nú ekki fyrir hvern sem er, nánast lóðréttir og ca. 50 metra langir. En það var bara gaman að klifra þarna niður. Svo löbbuðum við á jökulinn og settum á okkur mannbroddana og fórum að æfa okkur í að nota þá, ganga í hliðarhalla og upp og niður brekkur og svona.

Á föstudeginum fórum við svo í Rafting. Það var frábært. Við vorum líka svona heppin því að það var búin að vera rigning svo það var aðeins meira í ánni en hafði verið undanfarna daga. Og það þýddi auðvita bara meira fjör. Við fengum síðan svona blautbúninga, einn ermalausan samfesting, jakka, skó og svo björgunarvesti yfir það og hjálm. Og þegar maður var svo kominn með árina í hönd var maður heldur betur orðinn vígalegur. Svo keyrðum við smá spöl og svo var bara að leggja í hann. Við fórum fyrst bara út í ánna án þess að vera á bát, svona til finna hvernig vatnið væri. Það var svona 8-10°C sögðu leiðsögumennirnir. Kalt og gott.
En svo var bara að koma sér í bát og leggja í hann. Þetta var svo gaman, adrenalínið alveg í hámarki.
Um kvöldið var svo partý, við fórum á einhvern bar þarna í bænum og dönsuðum fram eftir kvöldi, eða ég gerði það allavega. Svo vöknuðu allir hinir hressustu í gærmorgun til að laga til í íbúðunum og svo lögðum við af stað heim á leið um kl.10:00.
Ferðin gekk mjög vel. Ég náði að kynna Elínu fyrir Helga & hljóðfæraleikurunum í iPodinm mínum og allt. En allavega, við rendum í hlað hérna kl. 7 í morgun. Ég náði að sofa alveg helling í rútunni þannig að ég var ekkert svo þreytt, ég held að núna séu u.þ.b. allir steinsofandi.

En ég sit hér og skrifa fyrir ykkur blogg. Ég er líka að bíða eftir að batteríin fyrir myndavélina mína verði fullhlaðin. Eða nei, ég þarf ekki að bíða, ég set bara kortið út myndavélinni í tölvuna og fer að skoða myndirnar. Þá get ég líka sett nokkrar myndir hérna inn. Ok, ég ætla núna að fara að skoða myndirnar, kem aftur...

...jæja, búin að skoða allar myndirnar sem ég tók. Ég set nokkrar hérna inn.

Mont Blanc er tindurinn lengst til vinstri

Stólalyftan sem við fórum í þegar við vorum að fara í fjallgönguna

Komin upp á toppinn Flott útsýni

Hópurinn kominn upp

Norsku tvíburarnir að undirbúa sig fyrir mountainbike-ið

Ég og Rasmus eftir hjólatúrinn

Vinur minn, fjallahjólið

Og þarna fór allt klifrið fram

Tilbúin í slaginn :)

Jökullinn sem við fórum á Og það þurfti stiga til að komast niðurJökullinnMeð ísöxi og allt

Þetta eru alvöru mannbroddarÍsklifur

Það er ótrúlegt hvað blautbúningur gerir mikið fyrir líkamann :)

Hafið það bara gott um alla tíð og tíma
Bið að heilsa í dalinn

Sigurlaug

...eins mig fýsir alltaf þó, aftur að fara' í gööööööngur

2008-09-01T03:39:00.000-07:00

Já, það eru alveg að koma göngur. Gangnamenn trítla upp á fjöll, innan um bláar berjaþúfur og hóa á kindur og stöku steina. Þvílík dásemd. Enn, á meðan þessu fer fram verð ég víðsfjarri, alveg eins og í síðustu göngum. Ég verð reyndar mun meira víðsfjarri heldur en ég er nú því að næsta sunnudag erum við að fara til Frakklands. Við förum með rútu alla leið og er áætlað að ferðin taki u.þ.b. sólarhring þannig að við ættum að vera komin til Frakklands, nánar til tekið til Chamonix um klukkan 10:00 á mánudagsmorguninn. Þetta verður örugglega frábær ferð, við förum í riverrafting og eitthvað svona klifur og hjólatúra og ég veit ekki hvað og hvað. Þetta verður í fyrsta skiptið í langan tíma sem ég verð umkringd fjöllum, ágætis tilbreyting það. Þessi fjöll verða þó talsvert hærri en ég á að venjast, enda er Chamonix við fjallsrætur Mont Blanc sem er 4807 m hátt. En ég mun segja ykkur frá þessu öllu saman þegar ég kem aftur hérna í skólann sem verður þá að ég held 13. eða 14. september.

En núna þessa viku er bara búin að vera svona venjuleg stundaskrá í gangi, ég fer í þau fög sem ég valdi mér, fótbolta, teambold og powersport. Já og vitiði hvað. Á fimmtudaginn var international class og við fórum í tölvustofuna og vorum að læra dönsku. Og í þessum international tímum eru eins og ég hef sagt áður krakkar frá Lettlandi og Ungverjalandi sem kunna auðvita mjög takmarkaða dönsku nema einhver blótsyrði og svona sem þeim hefur verið kennt, sérstaklega er vinsæl setningin „Hvad fanden laver du man?“ Þannig í þessum tíma vorum við að læra Jeg hedder Sigurlaug og jeg er tyve år gammel og eitthvað svona skemmtilegt. Svo eftir það fórum við í hjólatúr hérna um bæinn og fengum hjól lánuð héðan frá skólanum. Og þetta voru svona fjallahjól með einhverjum þeim óþægilegustu hnökkum sem um getur. Og ég var bara í venjulegum buxum. Skemmst er frá því að segja að ég gat varla setið restina af deginum og svo skemmtilega vildi til að daginn eftir var tveggja tíma powersport og hvað haldiði að hafi verið tekið fyrir í þeim tíma? Jú mikið rétt, hjólreiðar! En ég er núna búin að fjárfesta í svona hjólabuxum þannig að þegar við förum til Frakklands ætti ég ekki að lenda í þessu.

Núna um helgina er svo búinn að vera svona markaður í gangi hérna í Brønderslev. Þá fjölgar íbúum bæjarins um helming. Á þessum markaði er fullt af svona sölutjöldum, þar sem hægt var að kaupa allskonar hluti, fullt af svona nammi- og ísbásum og margt fleira. Þessa helgi hafði ég mottóið „Einn ís á dag kemur heilsunni í lag“ af leiðarljósi. Það var líka einhverskonar hestamarkaður þarna held ég, það var allavega fullt af hestum þarna, allskonar hestum, stórum og litlum J og vá hvað þeir voru sætir. Þessir póníhestar eru svona álíka háir og kálfar. Músímúsímús.

Núna rétt í þessu var Elín að koma inn í herbergið með fullan kassa af súkkulaðirúsínum sem foreldrar hennar sendu henni, nammi namm. Og talandi um íslenskt nammi, ég kláraði ópalbirgðirnar mínar um helgina.

Núna eftir hálftíma er söngstund. Þá fara allir nemendurnir í fyrirlestrarsalinn og syngja. Við erum meira að segja öll búin að fá okkar eigin söngbækur þannig að ég get haldið áfram að syngja danska söngva þegar ég kem heim. Það eru samt alveg líka íslensk lög í þessari söngbók, nema það er búið að þýða alla textana yfir á dönsku, nema textann við íslenska þjóðsönginn. Til dæmist er búið að þýða Litlu fluguna og heitir lagið núna Bækken løber let på slebne småsten, Sprengisandur heitir Rid nu, rid nu, rask henover sandet og Maístjarnan var þýdd Å så let er dit fodtrin. Við höfum nú samt ekki sungið þessi lög ennþá í söngstund, vonandi kemur samt að því J

En ég ætla að fara að hita upp raddböndin, það verður sko tekið á því í söngstund

Við heyrumst síðar og ég bið að heilsa

Sigurlaug

Hæhó

2008-08-25T09:03:00.001-07:00

Já, þá er vika númer tvö rétt byrjuð. Þessi fyrsta vika er búin að vera ótrúlega skemmtileg. Á fimmtudaginn voru ólympíuleikar haldnir hérna í skólanum. Þá voru krakkarnir sem eru í hóp sem kallast Teambuilders búnir að skipuleggja allan daginn. Það byrjaði á því að okkur var skipt í lið og við vorum sjö í liði. Svo þurfti liðið að fara og finna sér búning og þá höfðu The teambuilders sett eitthvað dót í fötu sem við grömsuðum í og mitt lið ákvað að klippa niður blátt efni sem var í fötunni og nota sem hárbönd og einshvers konar mittisbönd/minipils. Svo var auðvita sett stríðsmálning framan í okkur. Þegar liðin voru komin í búning fórum við öll inn í stóra salinn og þá voru ólympíuleikarnir settir þegar Jonas Stölse kom hlaupandi inn með kyndilinn og kveikti ólympíueldinn. Mjög dramatísk athöfn það. Svo þurftum við að keppa í allskonar þrautum. Það var svona þrautabraut búin til úr dýnum og allskonar dóti sem við þurftum að fara í gegn um, með hárkollu á höfðinu og skjalatösku í hendinni. Svo var ein þrautin einskonar boðhlaup. Það var þannig að fyrir framan okkur voru fjórar fötur, ein innihélt hafragraut, önnur jógúrt, sú þriðja sultu og fjórða fatan var tóm. Svo átti fyrsti maðurinn í liðinu að taka upp með höndunum eins mikinn hafragraut og hann gat og hlaupa með hann braut þar sem bæði þurfti að hoppa yfir og fara undir borða. Svo þegar fyrsti maður var kominn í gegn um brautina átti næsti maður að taka við hafragrautnum sem sá fyrst hélt á og fara sömu leið og svona gekk það koll af kolli og þegar síðasti maður var kominn með hafragrautinn í heimahöfn setti hann hann í tómu fötuna. Svona gekk þetta með jógúrtið og sultuna og þetta var bæði keppni í því að vera fyrstur og mark og líka að ná sem mestu af matnum í tómu fötuna, þannig að hún var vigtuð í lokin. Svo var keppni í því að kasta ósoðnu eggi á milli og í hvert sinn sem maður greip eggið átt maður að færa sig eitt skref aftur á bak, þannig að bilið lengdist alltaf á milli þeirra sem voru að kasta. Svo var líka kappát, og ég fékk að taka þátt í því að borða fyrst 6 flöðeboller, svona ekki ósvipaðar kókosbollum bara minni, og strax á eftir átti að borða sex þurrar kexkökur. Bollurnar voru svo sem ekkert mikið mál enda mjög svo bragðgóðar, en kexið var algjör viðbjóður. Ég þornaði svo í munninum og hálsinum að ég gat varla tuggið. En gaman engu að síður. Svo var margt margt annað.

Á föstudaginn voru svo m.a. viðtöl við kennara, þar sem nemendur fóru og snökkuðu við kennara sína. Svo skemmtilega vildi til að mitt viðtal var kl. 15:50 og reiknaði ég það út að ég gæti þá séð leikinn Ísland-Spánn. En viti menn, öll viðtölin fóru fram inn í kennslustofum og svo óskemmtilega vill til að öll sjónvörp skólans eru inn í kennslustofum. Því ákvað ég að fara á www.ruv.is en viti menn, það voru einhverjir tæknilegir örðuleikar og viðgerðir stóðu yfir. Ég varð því að láta mér það nægja að fylgjast með stigaskorinu á mbl.is og gat séð þar hvað markvert gerðist á hverri mínútu. Og ósköp leið tíminn eitthvað hægt þegar maður horfði bara á tölurnar og beið eftir nýjum. En, minn kæri bróðir tók upp leikinn fyrir mig, eða ég ætla rétt að vona það, svo ég get horft á hann um jólin :)

Á laugardeginum vöknuðum við svo rúmlega sjö svona eins og venjulega því við fórum á stöndina. Það tók svona 20-30 mínútur að keyra þangað og svo löbbuðum við smá spöl. Við sáum t.d. vita og hjá vitanum standa nokkur hús en þau sjást ekki lengur af því að það hefur fokið svo mikill sandur á þau, eða ég skildi það þannig alla vega. Svo borðuðum við hádegismat á stöndinni, og ég fékk óvæntan gest í matinn minn, mjög svo bústinn og pattaralegan geitung. Geitungar eru alls staðar. Þessum tiltekna geitungi leist svo ljómandi vel á kartöflusalatið sem ég hafði á disknum mínum að hann ákvað að taka sér bólfestu þar og rölti í mestu makindum fram og aftur yfir það þar til hann sat fastur á einum kartöflubitanum. Sama hvað ég gerði, hann fór ekki af disknum, svo ég greip til þess ráðs að taka kartöflubitann af disknum og leifa geitungnum bara að hafa hann út af fyrir sig. Ég borðaði ekki karftöflusalatið.
Við fórum svo í reiptog og sumir fóru og svömluðu í sjónum. Við komum heim um kl. 14:00 og svo var partý klukkan 18:00. Það var alveg heljarinnar stuð og það sem mér fannst hvað furðulegast var það að það var bar á staðnum, inn í skólanum, og ekki nóg með það heldur voru það kennararnir sem voru að selja áfengið, íþróttakennarar í þokkabót.

Svo vöknuðu 3/4 af íslendingunum hressir í morguns-árið til þess að fylgjast með handboltalandsliðinu og svo verðlaunaafhendingunni. Sunnudagurinn var svo bara mjög rólegur.

Í dag var svona fyrsti venjulegi kennsludagurinn. Við byrjuðum á grunnþjálfun kl. 8:00 og þar var nú heldur betur tekið á því. Svo átti ég að fara í Powersport kl. 10:00 en að þessu sinni vorum við í tíma með erobik krökkunum og tíminn fór allur í teygjuæfingar og slökun eins þversagnarkennt og það kann að hljóma þegar talað er um Powersport. En þetta var mjög þægilegt og maður var allur ferskur og endurnærður eftir tímann. Svo var söngstund eftir hádegi og síðan vorum við í svona Teamwork þ.e.a.s. liðavinnu. Okkur var þá skipt í lið og áttum að leysa hinar ýmsu þrautir.
Svo núna í kvöld var svona stelpukvöld þar sem við stelpurnar hittumst út á basecamp svæðinu, en þar er svona staður fyrir varðeld og þar eru líka tveir stórir klifurstaurar, annar er 8 m og hinn tæpir 16 m held ég. Ég prófaði að príla upp þann minni en ég hafði ekki alveg taugar í að standa upprétt á honum, lét það nægja að hanga í honum efst. En þetta var ótrúlega gaman og pottþétt ekki í síðasta skipti sem égklifra þarna upp. Hver veit nema ég prófi þann stærri líka :)

En já, þá held ég sé búin að segja svona í grófum dráttum frá þessum undanförnum dögum.
Ég bið bara að heilsa ykkur

Sigurlaug

Nýtt símanúmer

2008-08-20T11:08:00.000-07:00

Hæhó
Ég ætlaði bara að láta vita að ég er búin að fá mér danskt símanúmer, þannig að ég þarf ekki að borga fyrir móttekin símtöl lengur. Nýja númerið er 0045 60 64 24 03
Þar hafiði það

Kveðja til allra

Sigurlaug

Strengir

2008-08-19T02:39:00.000-07:00

Hæhæ
Ég er í smá pásu núna, búin að borða kvöldmat og er að bíða eftir því að fara fram í kvöldkaffi og söngstund, við erum alltaf syngjandi :)
Ég er með svo mikla strengi og við erum ekki einu sinni byrjuð á mesta púlinu. Það er samt búið að vera svo gaman! Ég er sko núna að fá það endurgreitt að ég skildi aldrei fara í leikskóla. Á sunnudagskvöldið þegar við vorum búin að borða mjög svo ljúffengan mat fórum við í stóra íþróttasalinn og vorum í allskonar leikjum, svona ísbrjótum. Ég er alveg búin að læra þó nokkur nöfn. Það eru alveg nokkrir útlendingar svona eins og ég. Við erum fjórar stelpur frá Íslandi, Brynja, Elín og Hrefna, þannig að ég get allavega talað íslensku svona öðru hverju. Svo eru að ég held tveir strákar frá Ungverjalandi, tveir frá Lettlandi, einn frá Bandaríkjunum, svo er Lori herbergisfélaginn minn frá Ástralíu og svo er von á einni stelpu frá Thailandi að ég held og tveim strákum frá Oman. Svo verðum við útlendingarnir í svona International tímum, að vísu eru Brynja og Hrefna með dönunum og ég og Elín getum fengið að skipta ef við viljum. Ég held bara að ég muni ekki skilja nógu mikið því í þessum tímum eru að koma fyrirlesarar að tala við okkur og þess háttar en í International tímunum t.d fórum við og skoðum í kring um Brönderslev og gerum eitthvað svona skemmtilegt.

Ég er búin að ákveða að láta fólk bara kalla mig Hönnu, en íslensku stelpurnar kalla mig auðvita bara Sigurlaugu. Til að byrja með kynnti ég mig alltaf sem Sigurlaugu en það áttu allir í svo miklum erfiðleikum með að segja það þannig að ég gafst bara upp og segið þeim núna bara að kalla mig Hönnu. Það er mun auðveldara að bera það fram :)

Í gær var okkur skipt í lið og hvert lið átti að búa til leik/keppni og síðan kepptu öll liðin í þessum leikjum. Það var gjjeeðveikt gaman og liðið mitt lenti í 3. sæti af 10 liðum :)

Svo í dag voru kennararnir að hjálpa okkur með að velja íþróttagreinar sem við viljum vera í núna á fyrri önninni, ég verð í fótbolta, teambold og powersport. Á morgun munum við svo fara í kynningar á þessu öllu og ég hlakka ótrúlega mikið til :)

Að lokum ætla ég að setja nokkrar myndir hérna

Njótið vel

Sigurlaug

Strandblaksvöllurinn

Eða nei, myndirnar verða bara tvær að þessu sinni...það er frekar glatað að setja myndir hérna inn á þannig að ég held að ég setji þær bara á myspace-ið mitt: www.myspace.com/sigurlaug1988

Komin á leiðarenda

2008-08-17T05:57:00.000-07:00

Jæja, þá er ég komin til Danmerkur. Ferðin gekk bara nokkuð vel og mér til óvæntrar ánægju var ég samferða Önnu og Simma en þau voru á leiðinni til Svíþjóðar. Það var lagt af stað frá Akureyrarvelli kl. 15:30 en það þurfti reyndar að millilenda í Keflavík til að taka eldsneyti og ná í fleiri ferðalanga. Við stoppuðum því í dágóða stund á Keflavíkurflugvelli en máttum ekkert fara út úr vélinni. Svo lögðum við loksins af stað aftur og lentum í Kaupmannahöfn um 22:30 í 17 stiga hita. Svo þurfti bara að bíða eftir farangrinum eins og gengur og gerist, öllum mínum 32 kílóum og þegar þau voru komin gat ég farið að leita að Mette og aðstoðarkonunni hennar sem ætluðu að hýsa mig þessar tvær nætur áður en ég leggði af stað til Brønderslev. Þegar menntaskólakórinn fór til Danmerkur gisti ég heima hjá Mette. Hún er, að ég held, eina manneskjan sem ég þekki í Kaupmannahöfn og hún er algjörlega búin að bjarga mér hérna á þessu ferðalagi mínu. Mange tak Mette J Við skemmtum okkur mjög vel í gær því við fórum ásamt Louise aðstoðarkonu í Experimentarium sem er svona safn með allskonar skemmtilegum hlutum og þrautum sem maður getur alveg gleymt sér í. Svo um kvöldið höfðu foreldrar Mette boðið vinafólki sínu í grill og það var engin smá veisla, þar sem ég m.a. fékk að smakka apríkósugos, áhugavert nokk. Þau grilluðu svínakjöt, kjúkling og pylsur og í eftirrétt voru pönnukökur og grillaðir bananar. Góð uppskrift af grilluðum banana er: 1 stk. grillaður banani, púðursykur, súkkulaðisósa og slatti af ís ofaná. Nammi namm.

Síðan um kvöldið fórum við á rúntinn, athugið: á rúntinn, ekki að keyra, og ætluðum fyrst á einhvern bar sem Mette vissi um en þegar við komum þangað kom í ljós að þessi bar var víst endastöð Gleðigöngunnar sem haldin hafði verið í Kaupmannahöfn fyrr um daginn. Við ákváðum því að fara bara inn á lítið kaffihús og vorum þar um kvöldið.

Svo var vaknað klukkan 7:00 í morgun því að lestin sem ég átti að fara með átti að leggja af stað klukkan 8:50. Við fórum tímanlega af stað til Hovedbanegården og þau hjálpuðu mér að koma öllum töskunum að rétta vagninum. Svo var bara að kveðja og þjóta af stað til Brønderslev. Lestarferðin var bara mjög fínt en ég verð að segja að lestir eru ekki mjög heppilegar ef maður er með mjög mikið af far-angri. En þetta reddaðist allt og ég komst til Brønderslev á rúmum 5 klukkutímum. Svo þurfti ég að drösla öllum farangrinum niður nokkrar tröppur og það var mjög svo erfitt svo ég neiddist til að fá leigubíl til að skutla mér síðasta spölinn.

Núna er ég svo komin í skólann og er búin að hitta annan herbergisfélagann sem ég mun vera með í vetur. Hún heitir Lori og er frá Ástralíu. Hún var hérna síðustu önn líka svo að hún þekkir þetta allt mjög vel og hún fór með mig í smá skoðunarferð hérna um skólann áðan. Mjög indæl stelpa J Mér líst bara vel á allt hérna og held að þetta eigi bara eftir að verða mjög gaman.

En allavega, ég ætla að fara eitthvað hérna út á vappið

Góðar stundir

Sigurlaug